இரவல் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
இரவல் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

செவ்வாய், மார்ச் 24, 2009

ஐ.பி.எல்.

1 கருத்துகள்
தேர்தல் Vs ஐ.பி.எல்

ஐ.பி.எல். கிரிக்கெட் போட்டியை இந்தியாவில் நடத்தாமல் வெளிநாடுகளில் நடத்துவதற்கு சச்சின், யுவராஜ், மோடி போன்றவர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளனர். வெளிநாடுகளில் நடத்துவதால் என்ன பயன்?

வெளிநாடுகளில் நடத்துவதால் இளம்வீரர்கள் இந்தியாவில் மட்டுமல்லாது வெளிநாடு களில் மைதானங்களிலும் விளையாடுவதால் நல்ல அனுபவம் கிடைக்கும் அதனால் வெளிநாடுகளில் ஐ.பி.எல். போட்டி நடத்துவது என்பது தவறில்லை. இளம் வீரர்களுக்கு நன்மைதான் என்கிறார் கிரிக்கெட் விமர்சகர் ஒருவர்.

இன்றைய ‘தினமணி’ நாளிதழில் இதைப் பற்றி ‘தேசமா? லாபமா?’ என்ற தலைப்பில் தலையங்கம் வெளிவந்துள்ளது. அருமையான அந்தத் தலையங்கம் உங்களுக்காக...

ஐ.பி.எல். நடத்தும் இருபதுக்கு இருபது கிரிக்கெட் போட்டிகளுக்காக, ஏலத்தில் விளையாட்டு வீரர்கள் விலை கோரப்படுவது குறித்து கருத்து மாறுபாடுகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். தற்போது, ஐ.பி.எல். மேற்கொள்ளும் முடிவுகளைப் பார்த்தால் அது, ‘இந்தியன் பிரீமியர் லீக்’ என்ற பெயருக்கே பொருத்தம் இல்லாமல் போய்க் கொண்டு இருக்கிறது. கிரிக்கெட் விளையாட்டுப் போட்டிகளை வெளிநாட்டில் நடத்தினால், அதனை எப்படி ஐ.பி.எல். என அழைப்பது பொருத்தமாக இருக்க முடியும்?

பொதுத்தேர்தல் நடைபெறவுள்ள சூழ்நிலையில் எங்களால் போதுமான பாதுகாப்பு அளிக்க முடியாது; உங்கள் கிரிக்கெட் போட்டிகளை தள்ளி வைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று இந்திய அரசு சொல்வதில் நியாயம் இருக்கவே செய்கிறது.

லாகூரில், இலங்கை கிரிக்கெட் வீரர்கள் மீது பாகிஸ்தான் தீவிரவாதிகள் நடத்திய தாக்குதலுக்குப் பிறகுதான், இந்திய அரசு இத்தகைய தீர்க்கமான முடிவுக்கு வரவேண்டியதாயிற்று என்பது அனைவரும் அறிந்த உண்மை.

ஐ.பி.எல். போட்டிகளில் விளையாட இருப்பவர்கள் பல நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். எந்த நாட்டு வீரர் மீதும் தீவிரவாதிகள் குறி வைப்பார்கள். எப்படி நிகழும் என்பதை யாரும் முன்னதாகவே தீர்மானிக்க முடியாது. யாரை வேண்டுமானாலும் தாக்குவார்கள். அப்படியொரு தாக்குதல் நிகழுமானால், தற்போது பாகிஸ்தானைப் போலவே, இந்திய அரசும் உலக நாடுகளின் முன்பாகத் தலைகுனிந்து நிற்க வேண்டியதாகிவிடும். இதற்கு அச்சப்பட்டுத்தான், தேர்தல் நேரத்தில் போதுமான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை அளிக்க இயலாது என்று இந்திய அரசு கூறி வருகிறது.

பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை தாங்களே செய்துகொள்ள முடியுமா என்பதையும் ஐ.பி.எல். யோசிக்கத் தயங்கவில்லை. குண்டு துளைக்காத 200 கார்களை வாங்குவதற்கு முயற்சி செய்யும் அளவுக்கு அவர்களது திட்டங்கள் அமைந்தன.

திட்டமிட்டபடி கிரிக்கெட் விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடக்க வேண்டும் என்பதில் ஐ.பி.எல். குறியாக இருந்தது. பிரதமரையும் நேரில் சென்று பேசிப் பார்த்தார்கள். எல்லா முயற்சிகளும் எடுபடாத நிலையில், தேதிகளை மாற்றுவதில் விருப்பமின்றிச் செயல்பட்டு வந்தார்கள். தற்போது, இந்திய அரசு மிகத் தெளிவாக, பாதுகாப்பு வழங்க முடியாது என்று கூறிவிட்ட நிலையில், போட்டிகளை வெளிநாட்டில்-ஆப்பிரிக்கா அல்லது இங்கிலாந்தில் நடத்துவது என்று தீர்மானித்துள்ளனர்.

நம் நாட்டில் 15-வது மக்களவைக்கான தேர்தல் நடத்தப்படவுள்ளது என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்ததுதான். பொதுத் தேர்வுகள்கூட இதைக் கருத்தில் கொண்டு முன்னதாகவே நடத்தப்பட்டன. இப்படியிருக்கையில், தேர்தலைப் பற்றிய எண்ணமே இல்லாமல், தன்னிச்சையாக விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்கான தேதிகளை அறிவித்துவிட்டு, ஓர் அரசாங்கம் அதற்கேற்ப தேர்தலை நடத்த வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதோ அல்லது எந்த வகையிலாவது பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்து தர வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதோ எந்த வகையிலும் நியாயமில்லை.

இந்த அளவுக்கு இந்திய அரசிடம் ஐ.பி.எல். எதிர்பார்க்கக் காரணம், ஐ.பி.எல். நிர்வாகத்தினர் அரசியல் தலைவர்களிடம் கொண்டுள்ள நெருக்கம் தந்த தைரியம் என்பதைத் தவிர வேறு எதைச் சொல்ல முடியும்?

இந்தியாவில் நடத்தப்பட வேண்டிய போட்டிகளை வெளிநாட்டில் நடத்துவோம் என்று தீர்மானிப்பார்கள் என்றால், அவர்கள் இந்தியாவை மட்டுமல்ல, இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகர்களையும் மதிக்கவில்லை என்பதுதான் அதற்குப் பொருள். அவர்களுக்கு இந்தப் போட்டியை எங்கு நடத்தினாலும், அதற்கான தொலைக்காட்சி விளம்பரங்கள் மூலம் கொள்ளை லாபம் கிடைத்துவிடும்.

இந்த கிரிக்கெட் போட்டிகள் இந்திய ரசிகர்களுக்காக அல்ல என்றால், தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பு மூலம் கிடைக்கும் பணத்துக்காக மட்டும்தான் என்றால், அதை வெளிநாட்டில் நடத்தினால் என்ன, எந்த வனாந்திரத்தில் நடத்தினால்தான் என்ன?

ஐ.பி.எல்-க்கு இந்திய தேசம் பெரிதல்ல. இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகர்களும் பெரிதல்ல. லாபம் மட்டுமே பெரிது எனும்போது, இப்படி ஒரு போட்டியே தேவைதானா? இந்தப் போட்டிகளின் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பையே தடை செய்தால்தான் என்ன?

அப்படி எதுவும் நடக்காது. புரள இருப்பது பல கோடிகள். விளையாட்டைப் பின்னால் இருந்து இயக்குவது சூதாட்டம். இதற்கு மறைமுகமாக ஆதரவளிப்பது நமது அரசியல் தலைவர்களும், கட்சிகளும். அவர்கள் தேசமா, லாபமா என்று பூவா தலையா போட்டா பார்க்கப் போகிறார்கள்...

(நன்றி: தினமணி)

வியாழன், பிப்ரவரி 19, 2009

0 கருத்துகள்
கறை

(எனது மெயிலில் வந்த ஒரு கதையை உங்களுக்காக....)

ஒரு அழகான கிராமம்.அந்தக் கிராமத்தின் தலைவருக்கு ஒரு பெண் இருந்தாள்.அவளைப் போல் ஒரு அழகிய பெண்னை யாரும் பார்த்ததும் இல்லை கேட்டதும் இல்லை.அந்தப் பெண் பக்கத்து கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சாதாரண வாலிபனைக் காதலிக்க ஆரம்பித்து விட்டாள். இது தெரிந்ததும் மொத்த கிராமமும் அந்தக் காதலை எதிர்க்க ஆரம்பித்தது.இதனால் வேறு வழி தெரியாத காதல் ஜோடி ஊரை விட்டு ஒட தீர்மானித்து ஒரு நாள் யாருக்கும் தெரியாமல் காணாமலும் போய்விட்டனர். உடனே ஊரே சேர்ந்து காதல் ஜோடியைத் தேடியது. இருந்தும் அவர்களால் கண்டு பிடிக்கவே முடியவில்லை.

அதன் பிறகு அவர்கள் அந்த்க் காதலை ஏற்றுக் கொள்ள முடிவு செய்து செய்தித்தாளில் விளம்பரமும் கொடுத்தனர்.அதைப் பார்த்த காதல் ஜோடி உடனே ஊர் திரும்பியது. சந்தோஷப் பட்ட ஊர் மக்கள் அந்தக் காதல் ஜோடிக்கு பிரமாண்டமான முறையில் திருமணம் செய்ய முடிவு செய்தனர்.

திருமணத்திற்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்க நகரத்திற்குச் சென்றிருந்தனர்.அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு லாரி மோதி அந்த வாலிபன் அந்தப் பெண் எதிரிலேயே உயிர் துறந்தான். உடனே அந்தப் பெண்னும் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டாள்.

ரொம்ப நாட்களுக்குப் பிறகு நினைவு திரும்பிய அந்தப் பெண் குடும்பத்தினருடன் வசித்து வந்தாள். திடீரென்று ஒரு நாள் அப்பெண்னின் தாய் ஒரு கனவு கண்டாள்.
அதில் ஒரு தேவதை தோன்றி அவள் மகள் அவளுடைய காதலன் நினைவாக வைத்திருக்கும் உடையில் இருக்கும் இரத்த்க் கறையை உடனே துவைக்க வேண்டும் என்றது,இல்லா விட்டால் மோசமான விளைவுகள் ஏற்படும் என்றும் எச்சரிக்கை செய்தது. அவள் தாய் கனவை மதிக்கவில்லை. அடுத்த நாள் அதே
தேவதை அந்தப் பெண்னின் தந்தையிடமும் கனவில் எச்சரித்தது.ஆனால் அவரும் அதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை.

அடுத்த நாள் அப்பெண்னின் கனவிலேயே தோன்றி எச்சரித்தது.அவள் உடனே தாயிடம் கனவைப் பற்றிக் கூறினாள். அதன் பிறகே அதன் முக்கியத்துவம் உணரப்பட்டது.அவள் தாய் அதை துவைக்கக் கூறினாள். உடனே அந்தப் பெண்னும் அதைத் துவைத்தாள். இருந்தும் தேவதை மறுபடியும் அடுத்த நாள் கனவில் வந்து கறை சரியாகப் போகவில்லை என்று எச்சரித்தது. மறுபடியும் அப்பெண் அத்துணியைத் துவைத்தாள்.இருந்தும் கறை போகவில்லை.

அடுத்த நாள் காலையில் அழைப்புமணி ஒலிக்கவே அந்தப் பெண் கதவைத் திறந்தாள்.அப்போது கனவில் வரும் அதே பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவள் முகம் கனவில் வருவதைப் போல் கனிவாக இல்லாமல் வெளிறிப் போய் இருந்தது.உடனே இவள் பயத்தினால் அலறினாள்.

அந்தத் தேவதை கோபத்துடன் கூறியது,"லூசாடி நீ!,ஸர்ப் எக்ஸல் போடு கறை போயிடும்" என்றது.

இதைப் படித்ததும் உடனே என்னை உதைக்கத் தோணுமே உங்களுக்கு! நானே இதை எனக்கு அனுப்பியவரைத் தேடிக்கிட்டு இருக்கேன்.

திங்கள், பிப்ரவரி 02, 2009

1 கருத்துகள்
தியாகமா இது?

இலங்கைத் தமிழர் பிரச்னைக்காக தீக்குளித்த முத்துக்குமார் மரணத்தை தியாகம் என்று சொல்லும் பத்திரிகைககளுக்கு நடுவில் ‘தினமணி’ நாளிதழின் தலையங்கம் இதோ. அதுவே என் கருத்தும்...

இது தொடரக்கூடாது!

பத்திரிகையாளர் முத்துக்குமார் தீக்குளித்து இறந்த சம்பவம் மனிதாபிமானமும் இலங்கைத் தமிழர் பிரச்னையில் அக்கறையுமுள்ள அனைவரையும் உலுக்கியிருக்கிறது. இலங்கைப் பிரச்னையில் ஆட்சியாளர்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்கு தீக்குளித்து இறப்பதுதான் வழி என்கிற அளவுக்கு முத்துக்குமாரைப் போன்ற இளைஞர்களிடையில் விரக்தி ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு ஆட்சியாளர்கள் மக்களின் உணர்வுகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பது வருத்தத்துக்குரிய விஷயம். இந்தப் பிரச்னையில் நாங்கள் முனைப்புடன் செயல்படுகிறோம் என்கிற நம்பிக்கையை ஆட்சியாளர்கள் ஏற்படுத்தாமல் போனது துரதிர்ஷ்டமே.

அதேநேரத்தில், தீக்குளிப்பது, உயிரை மாய்த்துக் கொள்வது, பொதுச் சொத்துகளைச் சேதப்படுத்துவது, இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் தீவிரவாதச் செயல்களில் ஈடுபடுவது என்று உணர்ச்சிக்கு வடிகால் தேடுவதை மக்களாட்சியில் நம்பிக்கையுடைய எவருமே ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. முத்துக்குமாரின் மரணம், அவர் மீது அனுதாப உணர்வைத் தூண்டுமே தவிர இலங்கைத் தமிழர் பிரச்னைக்குத் தீர்வு கண்டுவிடுமா என்ன? பல்லாயிரக்கணக்கான ஈழத் தமிழர்கள் முல்லைத்தீவில் மிருகங்களைப்போல அலைந்துகொண்டிருப்பதைப் பற்றியே கவலைப்படாத இலங்கை அரசு, முத்துக்குமார் தீக்குளித்துவிட்டார் என்பதற்காக தாக்குதலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கவா போகிறது?

பொறுப்புள்ள பத்திரிகையாளராக முத்துக்குமார் நடக்கவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, ஏனைய இளைஞர்களுக்கும் தவறான முன்னுதாரணத்தை அல்லவா காட்டியிருக்கிறார். ஒற்றுமையுடன் பிரச்னைகளுக்காகப் போராடாதவர்கள் என்ற ஏளனக் குரலுக்கு இதுநாள் வரை உள்ளாகியிருந்த தமிழகம், இப்போது துணிவுடன் போராடத் தெரியாத கோழைகளின் பூமி என்கிற அவமானத்தையும் அல்லவா சுமக்க நேரிடுகிறது.

தீக்குளித்து உயிரை மாய்த்துக் கொள்வதன் மூலம் சமுதாயத்தின் கவனத்தை ஈர்ப்பது என்கிற நோய், 1965-ல் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில்தான் அறிமுகமானது. அப்படி இறந்தவர்களுக்கு மொழிப்போர் தியாகிகள் என்று கௌரவம் வழங்கப்பட்டதுமுதல் தீக்குளித்து இறப்பது பெரிய தியாகம் என்பதுபோலவும், ஆட்சியாளர்களுக்கு தங்களது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த இதுதான் சரியான வழி என்பதுபோலவும் ஒரு தவறான கண்ணோட்டத்தை இளைஞர்கள் மத்தியில் அது ஏற்படுத்தியது.

சுதந்திரப் போராட்டத்தில் அன்னிய ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்துப் போரிட்டவர்கள் அடக்குமுறை ஆட்சியாளர்களின் பெருங்கொடுமைச் சிறையையும், தடியடியையும், துப்பாக்கிக் குண்டுகளையும் எதிர்கொண்டு போராடினார்களே தவிர, தீக்குளித்துத் தற்கொலை செய்து கொள்ளவில்லை. அதற்குப் பெயர்தான் தியாகமே தவிர, ஒருங்கிணைந்து போராடுவதற்குப் பதிலாக உயிரை மாய்த்துக்கொண்டு இறப்பதற்குப் பெயரா தியாகம்?

இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் துப்பாக்கிச் சூட்டில் இறந்தவர்களை மட்டும் தியாகிகளாகக் கருதாமல், தீக்குளித்து இறந்தவர்களையும் தியாகிகளாக வர்ணித்ததன் விளைவுதான் இன்றுவரை உணர்ச்சிவசப்படும் இளைஞர்கள் தீக்குளிப்பதை ஏதோ வீரதீர சாகசம் என்று நினைத்துச் செயல்படுகின்றனர்.

எல்லா திராவிட பாரம்பரியக் கட்சிகளுமே வெவ்வேறு கட்டங்களில் இதுபோன்ற தீக்குளிப்புகளை ஆதரித்தன என்பதுதான் கசப்பான உண்மை. இப்படித் தீக்குளித்து இறப்பவர்களின் குடும்பங்களுக்கு பல லட்சம் ரூபாய் நஷ்ட ஈடு கொடுப்பது என்கிற கலாசாரமும் தொடங்கப்பட்ட பிறகு, பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாதவர்கள் தீக்குளிப்பதன் மூலம் தங்களது குடும்பத்தின் வறுமையைப் போக்க முயன்ற சம்பவங்களும் உண்டு.

அதைவிட உண்மை, நமது தலைவர்களும் சரி, தங்களுக்காக இன்னின்னார் தீக்குளித்தார்கள் என்கிற செய்தி வெளிவருவதை விரும்புகிறார்கள் என்பதுதான். தீக்குளித்து இறப்பவர்களிடம் எங்களுக்கு அனுதாபம் கிடையாது என்று மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு நமது அரசியல்வாதிகளும் ஆட்சியாளர்களும் திட்டவட்டமாகச் சொன்னால் ஒழிய இந்த முட்டாள்தனமான கலாசாரத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட மாட்டாது.

முத்துக்குமார் எழுப்பியுள்ள கேள்விகள் அனைத்துமே நியாயமானவை. அவரது நான்கு பக்க வாக்குமூலம் அற்புதமான ஒன்று. சந்தேகமே இல்லை. அதற்காக தீக்குளித்து உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் அவரது முட்டாள்தனம் "பகுத்தறிவு'ள்ள யாருக்கும் ஏற்புடையதல்ல. இதற்கு "தியாகம்' என்கிற முலாம் பூசி, தவறான முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்தாமல் இருப்பதுதான் நமது அரசியல்வாதிகள் தமிழகத்துக்குச் செய்யும் மிகப்பெரிய உதவி.

இந்தத் தவறு முத்துக்குமாருடன் முடிந்துவிடட்டும். இனிமேலும் இது தொடரக்கூடாது!

நன்றி - தினமணி